De toename van etnische- en culturele diversiteit in de bevolkingssamenstelling is ook merkbaar in de gezondheidszorg. Niet alleen in omvang, maar ook in verscheidenheid neemt het aantal allochtone hulpvragers toe.

Allochtonen maken vaker gebruik van zorg door een slechtere gezondheidstoestand, communicatieproblemen en cultuurverschillen. Een andere ziektebeleving, uiting van klachten en verwachtingen maken dat zorgvraag en zorgaanbod vaak slecht aansluiten. Interculturalisatie van de gezondheidszorg is erop gericht de toegankelijkheid en kwaliteit van de zorg te vergroten.

Ethische kwesties:

  • In hoeverre moeten zorgaanbieders en zorgverzekeraars rekening houden met de etnisch-culturele diversiteit van patiënten en cliënten?
  • Moeten standaarden en richtlijnen voor diagnosestelling en behandeling aangepast worden?
  • Moeten ouderen- en verpleegzorginstelllingen zich qua inrichting en werkwijze aanpassen aan andere culturele gewoonten en religieuze tradities van bewoners?
  • Is naast het reguliere zorgaanbod en westers georiënteerde geneeskunde, ook islamitische geneeskunde en andere religiegebonden zorg aanvaardbaar?
  • Moeten verzekeraars religie- en/of cultuurgebonden geneeswijzen vergoeden?