Bernice Bovenkerk beargumenteerde in haar lezing dat een vernieuwde verhouding tussen gezondheid van mens, dier en milieu nodig is. Zij opende met een korte terugblik op de afgelopen 2 jaar: de coronapandemie. Bernice Bovenkerk benoemde daarbij dat het tijd is om te onderzoeken wat de oorzaken zijn geweest, en te zoeken naar mogelijke oplossingen. ‘Het wordt geen vrolijk verhaal’, zei zijzelf. Zij baseerde haar lezing op de One Health benadering, die vertrekt vanuit de wederkerige relatie tussen de gezondheid van mens, dier en milieu. Zangeres Anouk Wolf sloot de lezing van Bernice Bovenkerk af met zang. Kunstenaar Gideon Borman illustreerde de lezing.
"Een vernieuwde verhouding tussen gezondheid van mens, dier en milieu na de coronapandemie" is onderdeel van het de thema's "Schaarste en verdeling van middelen" en "Zorgverleners en beroepsethiek"
Belangrijkste punten uit deze lezing
Wereldwijd leven mensen en dieren vaak dicht op elkaar. De One Health-benadering vertrekt vanuit de wederkerige relaties tussen de gezondheid van mens, dier en milieu. Zo liet de coronapandemie ons zien dat dieren ziektes kunnen overbrengen aan mensen, maar ook dat dieren ziek kunnen worden als gevolg van interactie met mensen. Hoe te handelen bij conflicten tussen de gezondheid van mens, dier en milieu? Mogen we dieren preventief doden om de volksgezondheid te beschermen? Hoe veel gezondheidsrisico zijn we bereid te lopen om voldoende en betaalbaar voedsel te kunnen produceren? In haar lezing beargumenteert Bernice Bovenkerk haar visie dat door een veranderende leefomgeving een transformatie van het systeem waarin mens, dier en milieu samenleven, hoognodig is.
Hoe kunnen we meer in harmonie met de natuur leven om ziekten zoals covid te voorkomen?
De vraag of dieren en ecosystemen onafhankelijke morele status hebben is de kernvraag van de dier- en milieu-ethiek. Meningen hierover lopen uiteen, maar vanuit vrijwel alle theorieën is overtuigend beargumenteerd dàt dieren belangen hebben die mee zouden moeten wegen in onze morele beslissingen. Proportionaliteit gaat over de vraag in hoeverre het doden van zulke grote hoeveelheden dieren in de intensieve landbouw en veeteelt in verhouding staat tot het genot dat mensen ervaren bij het consumeren van dierlijke producten (terwijl er alternatieven zijn om te overleven). Ten slotte is de vraag of behalve individuele dieren ook ecosystemen belangen kunnen hebben of ervaren.
Een verandering van het hele systeem is onvermijdelijk om onze gezondheid te waarborgen. We zijn verbonden met dieren en de natuur, en een andere houding naar dieren en de natuur is hoognodig.
Om het ontstaan van ziekten zoveel mogelijk tegen te gaan is het nodig om meer in harmonie met de natuur te gaan leven. Dit vereist radicale veranderingen o.a. natuur-inclusieve landbouw; biodiversiteitsverlies en klimaatverandering tegengaan door 50% natuur in Nederland; minder dieren houden voor export; in-vitro vlees; betere afwatering (bij steden) minder bushmeat (zoönosen); systeemverandering.
Vragen van studenten
Twee studenten van de master Applied ethics van de Universiteit Utrecht bevroegen Bernice Bovenkerk over haar lezing. Febe de Vos stelde dat er een spanning bestaat: aan de ene kant wordt de One Health benadering toegepast om ervoor zorgen dat er een goede balans wordt bewaard tussen mensen, dieren en ecosystemen, zonder dat de mens hierin te veel ruimte inneemt. Aan de andere kant zorgt het feit dat de mens hiervan onderdeel uitmaakt er volgens Febe voor dat deze balans steeds meer onder druk komt te staan. Kunnen we de mens karakteriseren als invasieve soort: soorten die oorspronkelijk niet in een bepaald ecosysteem voorkomen, maar daar geïntroduceerd zijn en veel schade kunnen aanrichten als ze zich verspreiden?
Els Jonkeren introduceerde indigenous ethics: een benadering van inheemse volkeren, waarbij zij zowel zichzelf als de natuur zien als onderdeel van een uitgebreidere ecologische familie die afkomst en origine deelt. Het bevat het bewustzijn dat leven in welk milieu dan ook alleen mogelijk is als mensen het leven om zich heen beschouwen als kin, als familie. De familie, of de familieleden, bevat alle natuurlijke elementen van een ecosysteem. De omschrijving van de term One Health toont volgens Els overeenkomsten met de ideeën van indigenous ethics: de mens niet als centrum van het evenwicht, maar als geïntegreerd onderdeel van de driehoek mens, dier en milieu. In hoeverre kunnen de inzichten vanuit indigenous ethics een plek krijgen in de One Health benadering? Of zijn zij dit al?
Voordrager van deze lezing
dr. B. Bovenkerk
